Postmodernist View On Consensus

12 PAGES
2212 WORDS

Postmodernist View On Consensus

STELLING : « In tegenstelling tot wat ze op de reclame ook mogen beweren komt men met een bot en roestig kapmes veel verder dan met een geoliede fijnbesnaard figuurzaagje. »
HOOFDSTUK 1 : Een onbeweegbare beweger : een overzicht van de wereld en wat haar structureert en drijft, waarin met een grote boog rond de sociologie en de filosofie word gegaan.
Wereld : beeld van de overwinning van het liberale imperialistische kapitalisme over zijn twee laatste uitdagers : communisme en fascisme
Het systeem : creatie van ongelijkheid, roept verschillen in het leven
Laat geen vrede toe : maar creert ZEKERHEID door competitie
De structuur staat niet bloot aan radicale omverwerping maar aan herziening
Werkt volgens de regels van spel met meerdere spelers : het doel van hetspel is altijd winnen waarvoor elke strategie toepasbaar is, zij het binnen de regels.
Bij de modernen : in politiek TWEE legitimatieprincipes : god en republiek, ras en universele mens, bij conlict over legitimiteit : OORLOG
Bij postmodernen : in de politiek BEHEERSSYSTEMEN. Geen oorlogen maar ingrijpen van politie, niet om legitimeit te ontnemen maar om te dwingen volgens de regels te onderhandelen.
Systeem is overal : geen Frasne denkers, amerikaanse droom, engelse bril meer
Het systeem dat het best is afgesteld op de ontwikkeling zijn weg heeft gebaand tussen de idealen heen, die onder eigennamen zijn gedomicilieerd.
Vroegere vermogen van die idealen was af te leiden aan vermogen om haar gebeid te kunnen mobiliseren en te organiseren. Nu niet meer : Burgers menen vrij te zijn en zijn daarom gemakkelijker te mobiliseren.
Tegenwoordig is er superioriteit van kapitalistische democratie, (echter niet omdat ze beter is, maar omdat ze de eeuwigdurende concurrentie tussen toevallig ontstane systemen heeft overwonnen). Dit is dan ook de reden voor de legitimeit van dit systeem, hierop stoelt ze haar prestige : de consensus berust op een FEITELIJKE SITUATIE, een triomf over eeuwenlange politieke expirimenten
ER zijn nieuwe waarden : humanitaire hulp, bio ethiek, recht op onderwijs, zelfbeschikkingsrecht voor vrouwen, plicht to hulp aan oude koloniale rijken en oostblok.
à worden nagestreeft BINNEN DE REGELS VAN HET SPEL
In zekere zin is dit humanistisch, omdat het systeem rekening houd met de mensen waaruit het is samengesteld, doch omgekeerd eist het systeem dat de mensen zich aanpassen aan de ontwikkeling. Bevoorbeeld dat er niet genoeg arbeid is voor de benodigde goederen, dat producties niet optimaal worden geoptimaliseerd, maar worden gewinstmaximaliseerd, kapitaalvlucht,…
Het moderne humanisme van de Verlichting had het natuurlijk niet hierover maar over een gemeenschap fan gelijke en verlichte burgers tot ideaal gesteld, die in vrijheid overleggen over beslissingen die in gemeenschappelijke zaken moeten worden genomen.
Het humanisme van het systeem is UTILITARISTISCH, waarvan deze nuttigheid word berekend aan de hand van veronderstelde behoeften : VERONDERSTELD omdat het systeem werkt met onvolledige informatie in de zin dat er een onbeheersbaar toeval is.
Je medespelers (of tegenspelers, is nu hetzelfde) is perfect in te schatten ondanks talloze peilingen en statistieken getroost.
Het systeem bevorderd deze onzekerheid omdat het niet gesloten is. Het verzekerd slechts de competitie.
Deze marge van onzekerheid zorgt er voor dat dissidenten het systeem niet op hun grondvesten laten daveren.
Vroeger : strijd voor idealen : (VOLK VRIJHEID PERSOON MENSHEID), dingen die nog niet in het systeem waren toegelaten of werden geschonden
Nu : onze rebellie valt het systeem niet meer af : het draagt zelfs bij tot zijn vervolmaking (eerder genoemde correctie) en speelt zich af in de tolerantie van de marge van onzekerheid
MARGE DUS NIET TOTALITAIR
HOOFDSTUK II : De consensus
Het systeem is niet totalitair maar de bosmaaier van de consensus maait elk tegendraadse grassprietje naar de marginaliteit.
Een van de hoogste goeden die we kennen is onze vrijheid en onze vrijheid van meningsuiting. De recentste grote crisis rond dit thema weerd mondiaal gevoerd rond het boek De Duivelsverzen. (sorry voor Herman Brusselmans die met zijn schofferingen tegen An Demeulemeester slechts een goede tweede was).
Duivelsverzen: -Moslims eisen een totaal verbod op dit boek omdat ze gevrijwaard willen blijven van aantasting van al wat boven hen staat
-tegenstanders ontzeggen moslims deze eis in naam van de vrijheid van meningsuiting
De opvatting is dus dat vrijwel iedere mening kan gehoord worden, behalve de mening die vind dat niet elke mening gehoord moet worden: de consensus mag dus niet doorbroken worden.
VRAAG : is consensus een HOGERE WAARDE die alle andere overstijgt,

Read the full essay 2212 words